Hindistan’da Yaşam – Dhobi Ghat, 10 Bin Kişi Çamaşır Yıkıyor

0
Hindistan'da yaşam

Hindistan’da Yaşam – Dhobi Ghat, 10 Bin Kişi Çamaşır Yıkıyor

Güzelliğin ve çirkinliğin birbirine karıştığı, zıtlıkların ülkesi Hindistan’da yaşam da birbirinden çok farklı ve adaletsiz. 1 milyar dolarlık Dünyanın en pahalı evindeki yaşam da Hindistan’da, günde bir dolardan az kazanan bir yaşam da.

3 aylık Hindistan seyahatim boyunca, ben de çok ilginç yaşamlara tanık oldum. Bunlardan en çok aklıma kazınanı ise daha beşinci günümde Mumbai’de gittiğim, 10 bin kişinin çamaşır yıkadığı Dünyanın en büyük çamaşırhanesi Dhobi Ghat. İşte benim hayatım boyunca unutamayacağım ama oradaki 10 bin kişi için gayet normal olan Hindistan’da yaşam öyküsü;

Hindistan’la Tanışma

Hindistan’daki ilk şehrim Mumbai’deydim. Daha çok yeniydim Hindistan’da. Sabahtan akşama kadar Mumbai’yi keşfediyor, her gördüğüm şey aşırı ilgimi çekiyor, tüm yemeklerin tadına bakmaya çalışıyordum. Akşam yatmadan önce ertesi günün planını yaparken, Mumbai gezilecek yerler arasında Dhobi Ghat diye bir yer çıktı karşıma. Dünya’nın en büyük açık alan çamaşırhanesiymiş. Hemen “Yarın oraya gitmeliyim.” dedim kendime.

Okuduğum yazılarda Dhobi Ghat için rehberli tur tavsiyeleri de vardı. Ama ben tabi ki de özgür kıs olarak “Ne gerek var tura, ben kendim giderim ve de bol bol foto çekerim.” diye düşündüm. Ertesi gün erkenden Mumbai metrosuna atlayıp Dhobi Ghat’a gittim. Hindistan’la yüzleşmemi işte Dhobi Ghat’a gittiğim o günde, Hindistan seyahatimin beşinci gününde yaşadım.

Hindistan’la Yüzleşme

Metronun Mahalaxmi durağında indiğimde, Dhobi Ghat karşımdaydı. Köprünün üzerinden, 2 km karelik çamaşır alanını görebiliyordum. Renklerine göre ayrılmış bir sürü çamaşır asılmıştı. Siyahlar bir tarafta, kırmızılar diğer tarafta.. Hatta çamaşır yıkayanları gibi görebiliyordum. Fotoğraf çekmek için aşağıya inmeye karar verdim.

Dhobi Ghat’a adım atar atmaz bunun çok yanlış bir fikir olduğunu anladım. Çalışanların hepsi işlerini bırakıp bana bakmaya başladılar. Onlar bana bakıyor, ben onlara bakıyordum. Onlar benden çekiniyor, ben onlardan çekiniyordum. Bu birkaç saniyelik bakışmayı sayfalar yazsam tarif edemem herhalde. Onlar da ben de birbirimize çok yabancıydık. Bu bakışların altında çok farklı iki hayatın birbirinden korkması ama aynı zamanda merak etmesi vardı. Yok, yapamadım. İçeriye giremedim. Geri dönüp, köprüye doğru yürürken arkamdan birisi seslendi bana. Kendisinin İngilizce bildiğini, istersem Dhobi Ghat’ı gezmem için yardımcı olabileceğini söyledi. 400 rupi (25 TL) istedi benden, yanıma fazla para almadığımdan 100 rupi (8 TL) verebileceğimi söyledim. Böylece anlaşarak tekrar Dhobi Ghat’a geri döndük.

Hindistan’da Yaşam-Tüm Gün Çamaşır Yıka, Kurula, Ütüle

Hindistan'da yaşam

Rehberim sayesinde Dhobi Ghat’ın her yerini gezdim ve çok şey öğrendim. Dhobi Ghat, 1890 yılından itibaren faaliyetteymiş. Hala elde çamaşır yıkanır mı demeyin, Mumbai’nin çoğu otel ve hastane çamaşırları hala burada yıkanıyor.

10 bin kişi burada tüm gün boyunca çamaşır yıkıyor, kuruluyor ve ütülüyor. Çalışanların bazıları da aileleri ile birlikte burada yaşıyorlar. Yani tüm hayatları burada geçiyor. Bu, nesilden nesile geçen bir meslek. Bu insanların babaları da burada çamaşır yıkamış, dedeleri de.. Çalışanların çoğu erkek ancak arada kadınlara da rastlamak mümkün hatta bazen çocuk çalışanlara. Yanından geçtiğim herkes bana gülümsüyordu. Hatta jest olarak düşündüklerinden bana çamaşır yıkamak isteyip istemediğimi bile sordularJ

Kendime Sorular…

Dhobi Ghat’tan çıktıktan sonra tekrar köprüye gittim ve yukarıdan izlemeye devam ettim. Yaşadığım duygu yoğunluğu yüzünden kendimi çok yorgun hissediyordum. Yaşlar gözlerimden akmaya başladı. Neden ağladığımı, ne hissettiğimi bilmiyordum açıkçası. Aslında yaşadıkları hayattan mutlu gibi görünüyorlardı. Ama sonradan düşündüm de başka bir hayat bilmiyorlar ki..

Ne zaman o güne ait resimlere baksam veya videoyu izlesem hala tüylerim diken diken olur.

Alisa Karaali’nin bloğunu ziyaret edin; Sheistraveling

Hindistan’daki Gizemli Şehir Auroville yazısını okumak için tıklayın

Önceki İçerikGezeceksiniz Diye mi Çocuk İstemiyorsunuz?
Sonraki İçerikSamsun Gezi Rehberi – Gezilecek Görülecek Yerler
Merhaba, ben Alisa. 6 ay Londra’da çalışıp 6 ay Dünya’yı geziyorum. Hemen bu hayat tarzına nasıl başladığımı anlatayım size. Adnan Menderes Üniversitesi konaklama işletmeciliğinden mezun olduktan sonra stresli iş hayatına balıklama bir dalış yaparak İstanbul’da 5 yıldızlı otellerde 6 yıl boyunca çalıştım. Ama bunun hiçbir anında mutlu olmadığımı anladığım 30 yaşımda, hayatıma yeni bir başlangıç yapmak istedim. İşimden ayrıldım ve hatta Türkiye’den de ayrılarak Londra’ya yerleştim. Yeni bir ülke , yeni insanlar , yeni iş , yani yeni bana iyi gelmişti. İçimde beni dürten keşif heyecanı iyice ortaya çıkmıştı. Haftalık izinlerimde sürekli kendimi uçak bileti alırken buldum. Çoğu Avrupa ülkesini gezdikten sonra artık bu kısa seyahatlerin bana yetmediğini anladım. Ben de taktım sırtıma çantamı tek başıma yola çıktım. Tayland ile başladığım ilk seyahatimde Asya’nın çoğu ülkesine gittim. 6 ayın sonunda Londra’ya dönüp para biriktirip bu sefer de rotayı Hindistan’a çevirdim. Sırada neresi var ben de bilmiyorum. Yolun tadına varan bir daha bunu bırakamıyor sanırım. Ben de durduramam artık kendimi. İtiraf ediyorum , BEN BİR YOL BAĞIMLISIYIM.

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu giriniz!
Lütfen isminizi buraya giriniz